- Allah var mı?..

Baba Erenler:

- Elbette var, demiş, seksen yıldır boğuşuyoruz, hep O’nun dediği oluyor...

*

Bektaşi bir yoksul köyden geçiyormuş, görmüş ki insanlar aç çıplak, güttükleri koyunlar kürklü tüylü...

Başını yukarıya doğru kaldırıp ellerini açmış:

- Bre Allahım, demiş, koyunların yerine şu çıplakları giydirseydin ya...

*

Bektaşi borçlanmış, çaresiz kalınca camiye gitmiş...

- Bana bak, demiş, ilk kez evine geliyorum, borcumu ödeyecek kadar para ver, bir daha uğramam; bu çevremdekiler gibi günde beş kez gelip seni taciz etmem...

*

Bektaşi’ye sormuşlar:

- Dünya neden böyle inişli yokuşlu, taşlı sarplı, kayalı uçurumlu...

Bektaşi:

- Ulan, demiş, altı günde yaratılan dünya işte bu kadar olur...

*

Avcı Sultan Mehmet bir gün ava çıkarken yolda Bektaşi’ye rastlamış; ama, o gün şansı yaver gitmemiş, hiçbir şey vuramayınca öfkelenmiş; akşama döndüğünde burnundan soluyarak:

- Uğursuzluk Bektaşi’de, demiş, yakalayıp kellesini vurun...

Bektaşi’yi yakalayıp huzura çıkarmışlar, icabına bakacaklar...

Bektaşi, Sultan Mehmet’e demiş ki:

- Padişahım, sen beni gördüğün için bir keklik bile vuramadın, ben seni gördüğüm için kellem gidiyor; söyle bakalım uğursuzluk hangimizde?.. Sende mi, bende mi?..

Padişah gülüp Bektaşi’yi bağışlamış...

*

Bir mecliste Kuran’dan söz açılmış, kelâmullahın (Allah’ın sözü) güzelliği övülüyormuş, içlerinden biri demiş ki:

- Kelâmullah bu kadar güzeldir de acaba hattullah (Allah’ın yazısı) nasıldır?..

Toplantıda bulunan Bektaşi soruyu yanıtlamış:

- Çok kötüdür..

Merak etmişler:

- Baba Efendi nereden bildin?..

Bektaşi:

- Alnımın kara yazısından...

*

Çeşitli tarikatlardan müritler konuşuyorlarmış:

Mevlevi:

- Bizim şeyhimiz Mevlana güneş gibidir...

Nakşi:

- Bizimki nur gibidir...

Rufai:

- Bizimki yıldız gibidir...

Kadiri:

- Bizimki ay gibidir...

Bektaşi susuyormuş, merak etmişler:

- Ya sizinki Erenler?..

Baba Erenler bakmış ki olmayacak...

- Vallahi, demiş, bizimki de bulut gibidir...